31 માર્ચ 2026ના રોજ વાવ-થરાદની ધરતી પર વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીની ભવ્ય સભા યોજાઈ. ₹19,800 કરોડના પ્રોજેક્ટ્સના લોકાર્પણ અને આવાસ યોજનાની ચાવીઓના વિતરણના નામે ફરી એકવાર ‘વિકાસ’નું ગાણું ગવાયું. પરંતુ, આ ભવ્યતા પાછળ છુપાયેલા આંકડા અને વ્યવસ્થા કંઈક અલગ જ વાર્તા કહી રહ્યા છે.

શું ‘લોકપ્રિયતા’ બસોની મોહતાજ છે?
વિશ્વના સૌથી લોકપ્રિય નેતા હોવાના દાવાઓ વચ્ચે સવાલ એ ઊભો થાય છે કે, જો જનતામાં આટલો જ ઉત્સાહ હોય તો ભીડ એકઠી કરવા માટે સરકારી મશીનરીનો આટલો મોટો દુરુપયોગ કેમ?
- 2000 સરકારી બસોનો કાફલો: કલેક્ટરના હુકમથી એસટીની 2000 બસોને રૂટ પરથી હટાવીને સભામાં કાર્યકરો અને લોકોને લાવવા-મૂકવા માટે જોતરી દેવામાં આવી. જેના કારણે સામાન્ય મુસાફરો અને વિદ્યાર્થીઓને ભારે હાલાકી ભોગવવી પડી.
- શિક્ષિકાઓની ‘ડ્યુટી’ મંડપમાં: શિક્ષણનું સ્તર સુધારવાને બદલે 4,374 મહિલા શિક્ષિકાઓને VIP બેઠકો સંભાળવાની જવાબદારી સોંપાઈ. શું ગુરુઓનું કામ હવે રાજકીય સભાઓમાં મહેમાનગતિ કરવાનું રહી ગયું છે?
તિજોરી પર કરોડોનો બોજ: એક અંદાજ
સરકાર આ ખર્ચના આંકડા ક્યારેય જાહેર કરતી નથી, પણ ગણિત માંડીએ તો આંખે અંધારા આવી જાય:
- પરિવહન ખર્ચ: બસોનું ભાડું અને ડીઝલ મળીને અંદાજે ₹2 થી ₹4 કરોડનો ખર્ચ.
- ભોજન-પાણી: 1 લાખ લોકો માટે નાસ્તો અને પાણીની વ્યવસ્થા પાછળ ₹1 કરોડ સુધીનો ખર્ચ.
- ઇવેન્ટ મેનેજમેન્ટ: ભવ્ય ડોમ, જર્મન ટેકનોલોજીના ટેન્ટ, સાઉન્ડ અને LCD સ્ક્રીન પાછળ ₹15 થી ₹20 કરોડનો ધુમાડો.
ભાષણમાં એ જ જૂનું ભાણું!
વડાપ્રધાનના ભાષણમાં આ વખતે પણ નવું કંઈ નહોતું. ગુજરાતની જનતા 2001થી જે સાંભળતી આવી છે એ જ વાતોનું પુનરાવર્તન જોવા મળ્યું:
- ભૂતકાળનું રટણ: નહેરુ અને કોંગ્રેસની આલોચના.
- ભાવનાત્મક કાર્ડ: “હું નાનો હતો ત્યારે અહીં રમવા આવતો” જેવી સ્મૃતિઓ.
- વાસ્તવિકતાથી દૂરી: મોંઘવારી, બેરોજગારી અને પેપર લીક જેવા સળગતા મુદ્દાઓ પર મૌન, પણ 2047ના વિઝનની ગુલાબી વાતો.
નિષ્કર્ષ: ફાયદો કોને?
આ અતિ ખર્ચાળ સભાથી સામાન્ય જનતાને શું મળ્યું? જવાબ છે – શૂન્ય. ₹19,800 કરોડના પ્રોજેક્ટ્સની જાહેરાતો તો દર વખતે થાય છે, પણ જમીની હકીકત બદલાતી નથી. ફાયદો માત્ર ઇવેન્ટના કોન્ટ્રાક્ટરો અને અધિકારીઓને થયો છે જેમને આ આયોજનમાં પોતાની કમાણી દેખાય છે.
જનતાનો સવાલ: - શું ટેક્સના પૈસાનો આ રીતે રાજકીય પ્રચાર માટે ઉપયોગ થવો જોઈએ?
- જો નેતા લોકપ્રિય હોય તો બસો ભરીને લોકોને લાવવાની જરૂર કેમ પડે?
- વિકાસની વાતો વચ્ચે મોંઘવારીનો ‘મ’ કેમ ભૂલાઈ જાય છે?

